۱۳۹۰ تیر ۱۰, جمعه

ساز که پیوستگی هوا را می درد و من را در گیر میکند به این دریدگی، اضطراب میگیرم از اینکه لا به لای نتها گم شوم و ماندگار شوم و یپوسم در قطعه ای که تا ابد تکرار میشود...

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر