خمارکش

2011-11-02T17:31:00.000-07:00

حاشیه ها با یک قلموی بزرگ خورشید و باد را، من را، اصل را کمرنگ میکنند. کسی در نمای قاب ثابت بی تحرک من چرخ میخورد. درکم به قاعده چرخش های بی نظمش راه نمی برد. تصویر هم عوض نمی شود. من هم که یا خودم را به خواب زده ام، یا وانمود می کنم به بی خبری، خیره و مجذوب، مانده ام به تماشای نقاشیِ حواشی...

2011-10-29T04:20:00.000-07:00

سیگاررررر، طعم دهنم بده، بوی وابستگی میده، بوی ضعف. بوی ترس های عمیقم،بوی وقتایی که نفس نکشیدم و نرفتم تو شکم خرده دغدغه های ناچیزم.طعم خون مرده لای گوشت مونده. طعم اندوه هرج و مرج بعد از ضیافتی با شکوه. طعم شرم بعد از همخوابگی با آدم نا اهلی... ترکش میکنم...

2011-10-16T00:50:00.000-07:00

تو گیلاسای شراب من، شیر میریزه میخوره...

2011-10-12T23:51:00.000-07:00

جان بود که خارج میشد از بند-بند تنش. منگ و پریشان رمقش را میباخت به مرورِ سرعت اتفاقات. یوسف باز گم شده بود. در خورده میشد و یاران به نوبت میرسیدند به بالینش. نه اینکه نگران حال نزار او باشند بلکه چون، هر یک آشفتهِ ذره هر چندناچیز خود بود از یوسف. از پس چهره های به ظاهر ثابت آنها میتوانست ببیند که او را طلب می کنند، نیازی به کلام نبود. همدردی،نمایش نمادین مراسم بود که در کمال بی اهمیتی به رسم معروف این مواقع انجام میشد.همیشه، همه کس، همه چیز را خوب میدانند هرقدر هم که نقشها خوب ایفا شوند. و این حتی مضطرب ترش میکرد. میدانست که باید یوسف را بیابد به خاطر خود و به خاطر تمامی اهالی کنعان...

2011-10-09T08:45:00.000-07:00

دریا ذلال و آرام است. خیره شده ایم به تصویر مواج هم بر روی آب. موقر و با فاصله از هم ایستاده ایم. به هیچ چیز گرفتار نیستم جز نسیمی که از پس گردنم میگذرد. تنشی نیست. انگار که بودن یا نبودنش توفیری ندارد. ملایمت دریا خشنودم میکند. از روی عکس لرزانش بر روی آب میخوانم که میخواهد سکان هدایت را به دست بگیرم. چیزی کرخت و خواب رفته در وجودش تمنا دارد از من، راندن کشتیش را به سمت طوفان، جایی وحشی که صخره ها، تخته ها یش را در هم بکوبند، نه به یکنواختی تکراری سالهایش در آبهای کم عمق کناره. من شاید دریا زده تر از آنم که ناخدایش باشم. اما طوفان باز، قربانیش را طلب میکند از من. پس سر بره را میبرم برای سگ هارم...

You push me When there's nothing else to do

2011-09-07T06:16:00.000-07:00

نیستی. اما من با تو ارتباط دارم در گوشه ای از ذهنم. هنوز مرا قضاوت می کنی و هنوز مرا می پرستی. سختگیرانه کنترل می کنی حماقت های من را، انگار که این سختگیری ریشه دارد در نقدی که برخود می کنی به خاطر خواستن من. اما من فارغ از تازیانه های تو به یمن میل تو به بدنم به بازیهای پیش پا افتاده ام ادامه می دهم. مثل پینوکیو آنقدر بازی می کنم تا خر شوم و تو در نقش فرشته مهربان مرا از خریت می رهانی. بدنم همیشه سلاحم بوده است در مقابل تو. خنگی که به مدد جذابیت، عزیز است و نیازی ندارد به تقلا برای عاقل بودن. خنگی یک سیاهچاله اجتناب ناپذیر است برای دلبرکان افراد کنترل چی. خوشگل خنگ، شکار به غایت مطلوب یک شکارچی است. کتابی که زورم می کنی بخوانم ، فیلمی که مجبورم میکنی بفهمم. هنری که شیاف میکنی تا درک کنم. نوشته ای که فشار می آوری تا بنویسم در حالی که نیستی و بدون اینکه بخواهم که باشی یا حتی دلتنگ شوم. مسئله بودن یا نبودن نیست، مسئله خواص عنصری ماست که نامتغیرند و ادامه می یابند تا لایتناهی...

2011-09-06T05:52:00.000-07:00

خداوندا از فریب ذهن مکارم به تو پناه میبرم، ناجنبنده ای که از من میسازد محکوم به تنگی بسته...

که ندیده بود، که نچشیده بود

2011-09-03T05:42:00.000-07:00

ارباب فرسوده شده بود، انگشت شمار مریدانی هنوز به او احترام میگذاشتند، اما علامت سوال ذهن کودک را کسی پاسخگو نبود، چه چیز این رقت انگیز آنچنان ستودنی است؟

2011-08-23T08:11:00.000-07:00

بعضی ها آرام راه می روند، بعضی ها تند. بعضی ها می دوند ، بعضی می ایستند، بعضی ها هم مثل من فقط جفتک پرتاب می کنند...

2011-08-22T05:50:00.000-07:00

شاد زیستن مثل به ارگاسم رسوندن یه پیرزن یائسه میمونه، باید خیلی دقت کنی که چیو، چه وقت ، کجا بمالی. راحت تر اینه که با همین تیغ کندِ نبُر، گردن ثانیه ها رو بزنی و روزها رو سلاخی کنی...

Lay where you're layin...

2011-08-15T10:29:00.000-07:00

و طبق معمول شب از نیمه گذشته...هوشیارم...الکل رو ممنوع کردم، اما سیگار هی میزنه در کونم که برم تو حیاط بکنمش...یه پلیور سبز لجنی تنمه اما شلوار پام نمی کنم...با شورت میرم که ارضا کنم آنارشیست گرایی درونم رو...هیچ چیز به اندازه هنجار شکنی قلبم رو شاد نمیکنه...هوا خوفناکانه مه زده است...خونه های اطراف رو نمی بینم...اشباح از لای درختای مدرسه مسیحیا نگام میکنن...

I know they're watching...they're watching

تو دل زمستونیم شاید سرد باشه نمیدونم...داغم...سرما رو احساس نمی کنم King of Leon تو سرم نعره میکشه... Yooouuuu....your sex is on fire...هی تکرار میشه تو مغزم لیریکسش...اما مسئله سکس نیست...مسئله اینه که دوست دارم دست بزنم به بدن یه آدم...کوره شو پر ذغال کنم...کف دستهام چیزی هست برای آزاد کردن پریشونی جمع شده ه در شونه ها...جذابه برام راه بردنش روی تیغی که الفباشو می بره...جالبه برام که یه شعور ذاتی ناخودآگاه به قدری از نفوذ در من نا امیدش می کنه که مجاب میشه احترام بذاره به ناشناخته موندنم...لذت داره بخشیدن این خلأ...عمیق و نا میرا...هدیه ای که با بوسه تقدیم میکنم...

Your sex is on fire

2011-08-09T22:24:00.000-07:00

در سرانگشتانم میلی هست به حرام کردن نفس بر تو، به تن دادنت میان سینه هایم، به دیدن پلکهای لرزان، به شنیدن ناله هایی که به اغماء میروند، به مهار تاب بدنت، تعهدی به انگیختن جانت و باختنش به جان آفرین...

2011-07-28T10:12:00.000-07:00

و از زمان مهاجرت به بعد، هر شب در قسمتی از تمام خوابهای رنگیم، مثل هاچ زنبور عسل به دنبال مادرم میگردم...

2011-07-23T14:15:00.000-07:00

حیات سرخوش وخروشان خودش را به سنگ میکوبد و هزار قطره بی پروا، هزار تکه مست به هوا می پاشند و بازجریان می گیرند اما هراس حقیر من هنوز سرمای رود است...

but the kid is not my son

2011-07-08T01:33:00.000-07:00

متقائدم کرده بود که پرده روحش را من زده ام. اما امروز شک میکنم که آیا براستی بکارت ذهنش را به من باخت، با اینهمه حائل شکافتنی بر مغز محجوب آدمی...

2011-07-05T06:10:00.000-07:00

هوا بوی اسب بگیرد، عرق کرده باشی، انگشت بکشم روی ستون مهره هایت، برسم به رطوبت جمع شده در گودال کمرت، حریص شوی به لذت، راه پیدا کنم به مخفی های تنت، لبم را بگذارم روی جایی که نباید، لذت بریزم به وجودت، نصفه ونیمه بگذارمت، در ارگانهایت درد بپیچد، ولت کنم بروم به سمت جایی که آدمها وصل نباشند به آلت...

cheer me up!

2011-07-03T07:48:00.000-07:00

برای گرگی که یه عمر هیولا کرده، تنها هوسی که باقی میمونه دادن به خرگوشاست...

2011-07-01T14:17:00.000-07:00

ساز که پیوستگی هوا را می درد و من را در گیر میکند به این دریدگی، اضطراب میگیرم از اینکه لا به لای نتها گم شوم و ماندگار شوم و یپوسم در قطعه ای که تا ابد تکرار میشود...

2011-06-25T11:43:00.000-07:00

درخانه ای با دیوارهای بلند سیاه، روی یک میز بزرگ سیاه،سر طبخ شده تو را سرو میکنم برای مهمانهای سراسر سیاهپوشم...

به راه پرستاره میکشانیم

2011-06-14T05:19:00.000-07:00

خواستن یا نخواستنی در کار نیست، بین دو بدن ترس از ایجاد حفره های بزرگ در ایمان است که مانع لمس میشود...

2011-06-14T01:32:00.000-07:00

جاه طلبیم فراتر از آنست که به اندامت اکتفا کنم، افکارت را میخواهم، برهنه و گرسنه که برقصند برایم به ضرب دایره، مسموم کن بیناییت را برای من، میخواهم ببینم که ذهنت را کثافت گرفته و میخواهم بدانی که هیچوقت کافی نیست، کثیف تر، مریض تر...

2011-06-11T21:50:00.000-07:00

نمیدونم چرا وقتی از اون پشمک خان پرسیدن چه احساسی داری که برمیگردی ایران، گفت هیچی :، واقعا" سطح جهان وطن بودنش بالا بود یا سطح جهان به تخمش بودن. حال خوش خرابی دارم، خوش از این جهت که دارم میام تو اون خراب شده و خراب از اینکه باز باید ترکش کنم. ماها که میذاریم میریم تحمل بچه فلجمون رو نداریم، میسپاریمش به بهزیستی...

2011-06-06T08:51:00.000-07:00

چشم سوم، لای پاهاته، فقط باید شورتتو در بیاری که بتونی بهتر ببینی....

اثری از هم پاشیده

2011-06-05T01:41:00.000-07:00

ما قربانی قلموی آن نقاشی هستیم که میلش نکشید طرحی منسجم و موزون بزند و نقش لکه هایی پراکنده و آواره را، هنرمندانه تر یافت...

رها شدن برگرده باد

2011-06-04T01:39:00.000-07:00

...و در آن مثلث مستأصل، یک رأس سر دو رأس دیگر ببرید و آزاد گشت...

2011-06-02T05:57:00.000-07:00

بارورترینِ بدن ها را شخم میزنند این چنگک ها، که از بستر خونینشان گیاه سبز کمال بروید...

چرا سیر شدی؟

2011-05-31T08:11:00.000-07:00

یکی از سخت ترین چیزا تو دنیا اینه که، کسی که یه عمر کونتو میخورده، دیگه نخوره، سخت تر هم میشه وقتی که یارو اصلا" به پشمت نباشه...

2011-05-29T20:20:00.000-07:00

توم یه آقای لات زندگی میکنه، که کلکسیون تسبیح داره، وقتیم لخت می شم نگام نمیکنه، نه حتی زیر چشمی...

جهت گیری

2011-05-28T19:32:00.000-07:00

هنوز خودم نمیدونم تو کدوم تیم میخوام بازی کنم، اما واسه خیلیا مشخص کردم واسه کدوم تیم باید توپ بزنن... یا مهارتهای کار با توپ رو تو خودشون کشف کنن...

این دست کجه

2011-05-27T18:11:00.000-07:00

محبوب من، این دراکولای کاکازین، با اون همه دارایی، با این همه رعنایی، که هرجا قدم میذاریم، سرها ناخودآگاه به سمتش میچرخه، یه عادت کوچولوی زشت داره، تو مغازهای لوکس جنس بلند میکنه، این عمل از فرط امکان ناپذیر بودن و از اوج بعید بودن در من، در اون برام جذابه، خیلی جذابه، اینجوری پیش بره فکرمیکنم نفر بعدی که عاشقش میشم یه قاتل باشه...

آه شرر زای من

2011-05-26T05:10:00.000-07:00

آسمان تحت فشار بود، از فشار قرمز شده بود، برف میبارید، کج و معوج، با دانه های درشت کائوچویی، هوا از برف روشن شده بود. زیر پل شریعتی ذرت و باقالی و لبو می فروختند، از دستفروش برایم سایه آشغالی ارزان خریدی که هنوز هم میزنم، قدم میزدیم، حرفهایمان ته کشیده بود، از هوا میگفتیم که زمستانها سرد می شود، بلند آواز میخواندم، مهرپویا! ( ازکوی یار من گذر کن، یک شب آخر دردل سنگش اثر کن، ای آتشین آه، ای آه جانکاه) جیگرکی میخندید به بی پروایی من، عاشق آفری بودم اما کنار تو میخوابیدم، یقین داشتی که سحرم کرده. بیگانگی تقصیر ملیت و زبان نیست، به وضوح خاطرم هست که بسیار بیگانه بودم با آن جمعیت منتظر برای تاکسی تجریش، من به جز تو بیگانه بوده ام با همه...

2011-05-23T11:20:00.000-07:00

دیگه هرچی تخم میذارم طلا نمیشه، جوجه های ماشینی چه ارزشی دارن با این تخمهای شکننده بی نطفه...

شعور سبزینه ها

2011-05-20T20:55:00.000-07:00

با حلزون که داشتم صحبت میکردم راجع به مشکلات این گزارشی که دارم مینویسم در ارتباط با چالشهای توسعه پایدارحوضه رودخانه مکانگ، حواسم به علفها هم بود، با دقت گوش میکردن، گاهی هم سر تکون میدادن...

2011-05-19T02:21:00.000-07:00

من خوشبختیم را مدیون تاکستانهای انگورم، مدیون مروت ساقی، مدیون میل میفروش به چشمهای خمارم...

خمار آلوده با جامی بسازد

2011-05-17T23:09:00.000-07:00

من نمیگم یکی باشه هر شب همو بکنیم، من میگم یکی گوشه این رختخواب بخوابه، پشتشم بکنه به من اما من گوشه لباسشو بگیرم بخوابم...

Beat me till I'm die,I will,I will love you

2011-05-17T09:27:00.000-07:00

هرگزفرصت نیافتم که بروز کنم، تمامی عمرم تقلید مطلق بوده ام از تو...

سلیمانِ بی ایمان

2011-05-12T08:13:00.000-07:00

تصویر غیر قابل رویت پرواز را نقش میزنم با تار و پود وارفته این قالی پرنده، که نخهایش پوسیده تر از آنند که پریدن را ببافند برای این سند بادِ بی بادِ تقلبی...

بله قربان

2011-05-02T08:57:00.000-07:00

وقتی که من راه میروم، برگها به دورم برقصند ، حشره ها سکون کنند، حلزون ها تن لششان را تکان دهند، کلاغها خفه خون بگیرند، درختها سر خم کنند، آدمها سجده کنند که من رد میشوم، که من میگذرم...

Innovation

2011-04-02T06:13:00.000-07:00

ایده شورت توری، واقعا" اولین بار به ذهن کدوم حشری خلاقی رسید؟

2011-03-08T21:17:00.000-08:00

دهنم ملتهبه، فکم میلرزه، دندونام میل دارن کنده بشن از روی لثه هام، دونه دونه بیان فرو برن توی تنت، همون تو باقی بمونن...

In this silence

2011-02-26T21:25:00.000-08:00

توم باد و طوفانه، کشتی ها میخورن به صخره ها خورد میشن، موجهای بلند دسته دسته آدمها رو غرق میکنه صدای جیغ و فریاد و گریه میاد، بارون هم قطع نمیشه...اما نمیتونم این هوا رو آفتابی کنم...

زندگی توی حباب

2011-01-27T20:16:00.000-08:00

با قاتلم قدم میزنیم. یه رنده توی دستاشه، میخواد باهاش جسممو رنده کنه، میگیردش جلوی صورتم، میگه این سوراخارو به گوشت و خونت آغشته میکنم، میگم اعتراضی ندارم... میگه این اعتراض نداشتنت به ذره- ذره متلاشی شدن، به لحظه-لحظه ازهم پاشیدن، ترسناکترین اعتراضیه که از یه قربانی میشه دید...

هر کو نکند فهمی...

2011-01-16T04:34:00.000-08:00

می دونم که اومده ببرتت، ولی این شب آخر، قبل از اینکه بری، اونقدر مستم کن که صبح مرده باشم...

صدای پاشو دوست دارم...

2011-01-10T05:18:00.000-08:00

به سمت ظرفی میاد که خاکسترم توشه، یه مشت بر میداره، میگیره جلوی باد، که پخشم کنه...

2010-12-20T06:28:00.000-08:00

یک شکلی از غمگین بودن هست که آدم رو در یک خلصه سرشار از آرامش فرو میبره...اولین باره که تراپیست رو تجربه میکنم... تو صندلی فرو میرم...خیلی شمرده براش صحبت میکنم...به کلمه ها قدرت نفس کشیدن میدم...استشمام بوی کلماتم نفسهاش رو نامنظم میکنه...سوالهایی که میپرسه، جوابهایی که میدم، حرارت اتاق رو بالا میبره...از برده ذهنم براش میگم که چطور دلم میخواد قلاده بندازم به دور گردنش و اونقدر تنگش کنم که زیر پام جون بده، از اینکه برده پروری بخشی مجزاست در من که هیچوقت در نظامش دخالتی نداشته ام و با اینکه این بخش رو نمیپسندم به پرستیژش احترام گذاشتم همیشه...دستش رو میبره زیر دستم با انگشت فاکش کف دستم رو لمس میکنه...باز حرف میزنم، از Cherie براش میگم...خداوند غرور عالم رو در نهاد Cherie قرار داده...وقتم تموم میشه...میگه هیچ چیز غیر طبیعی در تو نیست...میپرسم جلسات باید تکرار شه؟...میگه اگه دوست داری...تا دم در باهام میاد دستمو میگیره میگه خواهش میکنم، خواهش میکنم دوباره بیا پیشم...توی راه لبخند به لبامه...چشمامو میبندم...زانو زده رو زمین سرش رو میکنه زیر دامنم...دستاشو میکشم روی پاهام...

2010-11-22T06:11:00.000-08:00

انگشت می کشم به لبه ناتیز کلیدی که در را باز میکند اما سر را نمی برد، پوزخند می زنم به اتفاق ساده قاتل بی اسلحه، رژه معصومانه آهوان در مقابل چشمان ذوق زده گرگ بی دندان، که اگر پارسی میدانستید، مسموم می کردم تک تکتان را به سم سلیس سارا...

2010-11-17T08:22:00.000-08:00

یادم میاد...ماشینو تو جردن پارک کردم...هر لحظه ترس اینو دارم که جرثقیل ببردش...تو اتاقم تو شرکت دارم داد زدنهای یه مردک بیچاره تو کلانتری رو بی تفاوت نگاه میکنم...صداش میاد...داره با ملت سلام و علیک میکنه...میاد تواتاقم...میگه بریم میرداماد فلان چیزو ببینیم...بریم...فرمون ماشین اونقدر داغه که دستام می سوزه...همای میگه: شیرین لبی، شیرین تبار، مست و می آلود وخمار...مه پاره ای بی بند و بار...با عشوه های بسیار...برمیگرده نگام میکنه، میگه تو رو میگه...و من همون لحظه دارم فکر میکنم اونو میگه...با تأکید بهش میگم نه تو رو میگه...سگ پدرو همش تنهام اینجا...تنها...پنجمین یا ششمین قوطی آبجو رو مچاله میکنم پرت میکنم ...همای یه جور خاصی داد می زنه ...یاران هوار...مردم هوار...از دست این بی بند و بار... از دست این دیوانه یار...از کف بدادم اعتبار...می میزنم...می میزنم...جام پیاپی می زنم...هی می زنم...هی می زنم...حالا میفهمم که منو میگه...به خدا منو میگه...

2010-11-03T21:27:00.000-07:00

گاهی یه دکمه روی سقفه، به جای اینکه روی دیوار کنار در باشه...گاهی یه کلید زیر کمد، اون ته مه ها، یه جای ناجور گیر کرده به جای اینکه تو دسته کلید باشه...گاهی یه سوییچ زیر موتور، لابه لای یه عالمه چرخ دنده و تسمه است به جای اینکه تو جعبه سوییچ باشه...نمیگم اینا چراغو روشن نمیکنن، در رو باز نمی کنن یا موتور رو راه نمی ندازن...میگم احتمالش خیلی کمه...خیلی کم...زندگی من به فشار دادن این دکمه های مجهول الهویه...به بیرون کشیدن این کلید های زنگ زده...به چرخوندن این سوییچ های خارج از مدار گذشته...زندگی من همواره به در پی احتمال ناچیز بودن گذشته...احتمالی که میل به صفر داره...

ملاقات با فاحشه درون

2010-10-26T20:32:00.000-07:00

دروغه! اگه زنی انکار کنه میل به روسپیگری رو ...و ادعا کنه که با فاحشه درونش هرگز برخورد نداشته و امیالش رو هرگز نشناخته...

cherie 4 (ای عجبا! من چه منم...)

2010-10-17T07:56:00.000-07:00

ابرها یه جاهایی متورم و غلیظ میشن...ابرها ی در من خیلی متراکمن و حجیمن...عاشق مادر دمیانم...عاشق دمیانم...عاشق مادر دمیان خواهم موند...بهار، تابستون، پاییزو زمستون میگذره تا من به آن مرحله مطلوب عاشق نبودن برسم...آفری همیشه هست...مدتهاست که همیشه هست...مثل معنای یک عدد...یک رقم...دارای اندازه و مقدار...بنا به همین خاصیتش هر چقدر هر کس بیاد و بره، نمیشه گفت اون نبوده یا نیست، یا تأثیر نداشته...چون دارای اندازه است، یا حتی مفهوم ریاضی...مثل گلدون روی طاقچه...مثل رنگ دیوار ها که بخشی از هویت یک مکانند...آفری بخشی از هویت منه...آفری افسانه ای ساراییست که می طلبم...منی که پیدا نمیکنم در هیچکس...من مطلوب غلیظ و متراکم...که یه ابر بی اعنباره...

*گوش بده عربده را...دست منه بر دهنم...چون كه من ازدست شدم بر ره من شيشه منه... ور بنهي پا بنهم هر چه بيابم شكنم...

2010-10-04T10:51:00.000-07:00

قوطی های خالی آبجو رو باد اینور، اونور میکنه...روی شنهای ساحل...توی اولین ساعات صبح ...یک یا دو بعد از نیمه شب...خوب این چیزیه که نمیشه تو ایران دید...یعنی میشه...به راحتی نمیشه دید... قایقها رو آب میبینی ...وقتی طاق باز رو شنا ولو شدی...همه جا ساکته ...به جز اصوات کس شعر چند تا پرنده مرموز، همه چی صامته و چیزی تهدیت نمیکنه ...از جمله چند تا دول بی سر و پا نمیان خفتت کنن...نیاز دارم یه چیزی گوش بدم...دکمه پلی رو میزنم...یه کثافت خارجی یه چیزایی به انگلیسی میگه...خفه شو مادر جنده!...میگردم تو فایلا...انگار کسی لحظه های آخر زندگیشه... باید یه کاری براش کرد... باید جون ریخت به جونش...اون کثافت کون نشور هنوز داره یه چیزایی به انگلیسی میگه...اما بلاخره پلی میکنم...اون چیزی که اصله...اون چیزی که له له میزنم برای شنیدنش...موجیست که جاری میشه تو خونم...میره زیر پوستم...صدای شعر ...صدای ادبیات...صدای چند صد قرن دیوانگی و مستی...و من ...آروم میشم...

2010-09-27T01:28:00.000-07:00

اون چیزی که باعث میشه حضورشو حس کنم، همون چیزیه که توی ازدحام شما رو مجاب میکنه برگردید به سمت کسی که نگاهش معطوف به شماست... حشره سفید رنگی که با بال زدنهای عصبی، عقب و جلو میره و خودشو میزنه به شیشه پنجره من... نگاهش میکنم...مکث میکنه... چشم تو چشم میشیم...میره عقب...تو تاریکی پشت پنجره محو میشه...تنها چیزی که میبینم عکس خودمه که افتاده تو شیشه...دقیق میشم روی طرح خشونت بار چهره ام...اجزای وحشیش... یه کسی پشت کره چشمهام در قید حیاته... کیه این لاشخور روانی؟ کیه؟...ناگهان حشره رو تشخیص میدم که از دل تاریکی به سمتم هجوم میاره...بالهاشو می کوبه روی پنجره طوری که شیشه ترک میخوره...نعره می زنه: بذار بیام تو، احتیاج دارم به این نور...اشتیاق دارم به این روشنایی... خودمو میکشم سمت کلید برق و چراغو خاموش میکنم...

بوی برنج

2010-09-25T09:23:00.000-07:00

یادم میاد...جاده رشت...سه نیمه شب...از قزوین شروع کرده ام به خوردن...تخمه، پسته و سرعت ۱۵۰ کیلومتر بر ساعت...بلندگوها به مدد آمپلی فایر میکوبه...فقط سیاهی هست...فقط تاکسی های زرد...تریلی ها ...گاهی یه اتوبوس سرسخت که راه نمیده...وشخصی هایی که دیوانه وار با نور بالا حذفشون میکنم...از کوچ اصفهان به بعد شیشه رو میدم پایین دم هوای شمال میزنه تو ماشین...بوی برنج، بوی برنج، بوی باغ چایی ...ساعت گرگ و میش، ساعت گرک در جاده...سنگسر رو که رد میکنم، هوا بی مهابا روشن میشه...نرسیده به لاهیجان خورشید طلعت خودش رو مثل یه قهرمان جشن میگیره...

2010-09-24T20:30:00.000-07:00

Bir odamız vardı bizim
یه اتاقی داشتیم ما
Denizi kucaklayan
دریا رو به آغوش میکشید
Sarı sarı lambaları
لامپهای زرد زردش
Bir küçük penceresi
یه پنجره کوچیکش
Seyre dalardık sarhoş gemileri
به تماشا مینشستیم قایقهای سرخوش رو
Seyre dalardık sarhoş gemileri
به تماشا مینشستیم قایقهای سرخوش رو

Gözyaşlarının kırık hikayesi
حکایت گسیختن اشکهات
Gözyaşlarımız kurumadan bitti
اشکهامون که خشک شدن ،تموم شدن
Gül pansiyonda bıraktım kalbimi
تو پاسیوی گلها(گلخونه) قلبمو جا گذاشتم
Gül pansiyonda bıraktım kalbimi

Bir balkonumuz vardı bizim
یه بالکنی داشتیم ما
Geceyi karşılayan
به مواجه شب میرفت
Sahilde gitar sesleri
صدای گیتارها از ساحل
Ay ışığında yaz gecesi
شبهای تابستون زیر نور ماه
Şaraptan mı neden
شراب هم نمیدونم چرا
Ağlatırdı bizi
ما رو به گریه می انداخت

Rüzgar dedi ki güzel şeyler biter
باد میگفت چیزهای قشنگ تموم میشن
Kalbim dedi ki unutmasın yeter
قلبم میگفت همین که فراموش نکنه برام کافیه
Gül pansiyonda bıraktım kalbimi
تو پاسیوی گلها قلبمو جا گذاشت

دانلود

ترکی استانبولی رو از سریالای تخمیشون یاد گرفتم کلا" ریشه ترکی ندارم. ترجمم خوب نیست نتونستم روح شعرشو منتقل کنم اما این خوانندشون کارش درسته...

2010-09-23T20:46:00.000-07:00

قانون بعدی اینه که یار حریفتو جری کنی، وحشی کنی،رم کنه، کفری بشه، کم بیاره، پا به پا تون نیاد، نکشه، نتونه ارضاش کنه و حریفت این تأثیرو ببینه...

2010-09-22T05:53:00.000-07:00

دومین قانون یه بازی خوب اینه که حریفت بهت تقلب برسونه با چشمک، با اشاره، لبخند، ابرو و بالا بنداز یا نشون دادن دندونای تیزش...

2010-09-21T04:23:00.000-07:00

اولین قانون شروع یه بازی خوب اینه که اونقدر باخته باشی که میل به قمار درت مرده باشه...

Billie Jean

2010-09-15T03:14:00.000-07:00

کیفور میشم ازتماشای وزیدن باد به لابلای علف ها...که چطور این لاابالی، گروه ساقه های بی شعورِ بی احساسی که تا آخرین لحظه پژمردن میل به تواری و انزوا دارند رو مجاب میکنه به دور هم پیچیدن، به روی هم غلتیدن،به رقص، به لمس، به سکس دسته جمعی...

gimme more, gimme more, gimme more

2010-09-04T05:11:00.000-07:00

قبلنا برای آدمها آواز می خوندم، حالا برای دیوارهای این تبعید گاه، آجرهای زرد رنگ پریده، روز به روز سرخ تر میشن و برافروخته تر...

2010-08-31T06:16:00.000-07:00

لاشه آن اوج غیر قابل تحمل، آن خوشی ترسناک، آن شادی وحشتناک که کشیدنی نیست، آن نور مضاعف در دل که دیدنی نیست، مقابل چشمانم لحظه به لحظه متلاشی شد، آب شد، خاک شد،غبار معلق در هوا شد...
مرده گی خم نشدن چهارگوش است، گل نکردن بذر بی جربزه است، صلابت آن موجودی است که در این جسد بیهوده رشد کرد، مرده گی در عشق تمثیل آرمانی ماندن است، در جستجوی مدینه فاضله بودن، زندگی این آفرینش بی اعتبار،اسباب بازی این خداوندگار مست بیخیال، این ساختار اشتباه پر از خبط و خطای بی محتواست...

moment of madness

2010-08-19T19:03:00.000-07:00

وبلاگم رو صفحه لپ تاب بازه...میگه حیف که فارسی بلد نیستم ...سعی می کنم با زبان الکنم پست آخرم رو براش ترجمه کنم

around the victim, hungry and wild, I dance and dance...till i force it to my bed...then in the presence of it s hands I go to sleep like an angel

بعد شات تکیلا رو میریم بالا با نمک و آبلیمو...

تاپ تنمه، موهامو جمع کردم بالای سرم، مولاد هارا رو انداختم دور گردنم، سرش طوری قرار گرفته که انگار داره به سینه هام نگاه میکنه. جسی جیمز می بینیم، خم میشم جلو رو لپ تاب که نمی دونم صدا رو کم کنم یا زیاد کنم، ناخودآگاه دست میکشه رو گردنم، برمی گردم که لپشو ببوسم نرسیده به مقصد لبامو می قاپه قربانی وحشی من...من که نمیخوام به سرعت سر از تنش جدا کنم، در میان جریان متلاطم بوسه ها، یکی در میون میگم بریم سیگار بکشیم، با تأخیر فراوان عاجزانه میگه :

yeah ok, but I can't stop kissing you

moment of madness

2010-08-08T21:08:00.000-07:00

به دور طعمه، درنده خو و گرسنه، رقص سماء میکنم تا به بستر می کشانمش و بعد در حضور دستانش به خواب میروم، مثل یک پری، یک فرشته...

2010-08-02T10:12:00.000-07:00

همیشه منتظرش بودم، مثل مهر سرنوشت، حتی وقتی که مشروب به دست تو مهمونیها درحال رقصیدن بودم وقهقه میزدم ویه دفعه شروع میکردم به بالا وپایین پریدن وجمعو می بردم روهوا...حتی تو شرکت که به شکل غیر قابل باوری همیشه اطرافم پر بود و معرکه میگرفتم...حتی تو جمعهای خانوادگی که اگه یه بار نمی رفتم همشون باهام سرسنگین می شدن...همیشه میدونستم که میاد با همین قدرت و وسعت...

2010-07-30T08:44:00.000-07:00

خورشید اتاقهای خالی و تاریک را روشن می کند...نور ماده سفت و سخت آرامش است و مردم نیمی از یک روز کامل را، نیمی از تمام عمر خود را در انتظار بازگشت روشنایی به سر میبرند که امنیت است، خوشبختی است، امید است، ایمان است و گرما... اما در تمام آن وقت روشن همه آن مومنان ترسی دارند پنهان و دائمی از تمام شدن...

تاریکی میز رزرو شده عیاشان است در دنج ترین قسمت بار...موسم غوطه ور شدن است در دنیای خلاص شده از قوانین و ضوابط نور برای کسانی که بیزارند از روزمره گی و همه آنچه که در روشنایی میگذرد...شب شروع اجرای گروه کر حشرات است، شروع خزیدن، بیرون آمدن ازخاک، پرواز، خوشبختی، لذت...اما در تمام آن مدت تاریک ،تمام آن بی بند وبارها، ترسی دارند دائمی و پنهان از تمام شدن...

2010-07-23T20:59:00.000-07:00

اینجا، هیچ اسپرمی در هوا نیست که ما را حامله عشق کند...

2010-07-17T05:45:00.000-07:00

مرز بین لذت و درد چیزیست به باریکی یک تار مو...

2010-07-07T16:23:00.000-07:00

خیانت میکنی به باقی روزهای عمر من با دوستت دارم گفتنت به وقت رفتنم به دور ترین نقطه دنیا...

2010-06-22T03:16:00.000-07:00

گرفتار رقص تو نیستم، گرفتار اشراف خودم هستم بر ریزه کاریهای چگونه به رقص آوردنت...

2010-06-17T14:40:00.000-07:00

هیچ چیز، هیچ چیز، هیچ چیزِ رفتن مرا به این اندازه نمی ترساند که در توآلت های بدون آب گرمشان چگونه برینم؟!

Cherie...3

2010-06-07T06:47:00.000-07:00

من مركز ثقل دردم ...
همه نشدن ها، حسرت ها، به گا رفتن ها،‌ به دورم مي چرخند...
به همراه كسي كه آكاردئون ميزند درد مرا،‌ گذشته ام را...
عكسهاي لبخند به لب دست در دست هم دوره ام كرده اند، متعلق به زماني دور، سخت دور...
من از دايپي بلند شيرجه ميزنم به جريان رودخانه خروشان اسميرونوف...
نهايت زلالش مرا در بركه اي آرام ته نشين مي كند...
و هرچه به سمت ته جريان پيش ميروم دغدغه خنده هاي از دست رفته ام كمتر ميشود...

تار و مار

2010-05-30T00:35:00.000-07:00

عزيز دلم سوسك شده است،‌ ذات حشره كش من چگونه ميتواند يك سوسك را دوست بدارد؟

تن لش کثافت

2010-05-28T12:25:00.000-07:00

تو از صحبت کردن درباره آن لحظه ها فرار میکنی و من بی پروا حرفشان را می زنم، تکرار می کنم از نو تمام آن هیبت را و در تو جربزه ای که نداری را به ارگاسم میرسانم ...

2010-05-27T00:18:00.000-07:00

اهریمن کوتوله در تقلای چندش آورش برای بالا کشیدن از پلکان افراشته صعود خداوندان و خداوندگاران این فلات، در حالی که دربلندای هر پله جر می خورد، در همان نخستین گامها خود را حضرت حق پندارید ونی کوتاهش را در جام حیثیت دختر کورش فرو کرد و آنقدر مکید که ناخواسته به اغماء فروشد، غافل از خشم داماد در انتظار، برگستاخی آن افلیج اجنبی که قصد بکارت عروس را کرده است...

2010-05-22T12:10:00.000-07:00

من، متزلزل سست عنصر! جرمم شکی است که به قطعیت آن باید و نباید هیجان زده می کنم و پیرو همین شک منطقی قسمم آهنی نیست، آبکی است ، میریزد، مثل وقتی که مثانه از شاش خالی شود، من هزار سال این سبکبالی را به نخوت پایبندی به یک جمله، به یک شعار ندهم...

شافی کاپ

2010-05-20T13:56:00.000-07:00

من تمام مدت در اندیشه اینکه قهوه سرد شد و از دهن افتاد...
اوتمام مدت در اندیشه اینکه چگونه میشود شورت مرا درآورد...؟

2010-05-19T09:41:00.000-07:00

انکار بی وقفه تو، رد شدن هرباره ام، تلاش من به صیقل دادن تیزیها، همت به فروکاهیدن میزان این التماس، تراش این منیت اضافه بر سازمان، پاس داشتن حس آزادی و آزادگی، تعویض حسادت با ارج و قرب به رقیب، تمرین فشرده لذت بردن از پلی گامی تو، باز حضور در محضر قضاوت، باز ایفای نقشی خراب، باز به گندم می کشی، مهر بطلان دوباره به پرونده ام، امیدی نابینا و نامیرا، ثبت مجدد در کنکور، حبس دوباره برای اصلاح، نشستن پشت میز رفع اشکال، این التهاب، این اضطراب، این چرخه ناب، این قاضی سخت، این استاد با «نه» ای دائمی بر زبان، شاگرد خنگ جسور در انتظار تبرئه با پشتکار، این تسلسل در شراب... همه معرفت است، همه درس است، همه مشتی حرف مفت است...

2010-05-17T06:17:00.000-07:00

موقعی که اونا اومدن واسه بردنم، فرشته مراقب یا مقارب یا الهه نجاتم همون اطراف بود، انگشتشو میکرد تو گوشش در می آورد و با دقت به چرکایی که درآورده بود نگاه میکرد... من این طرف زار میزدم، جیغ و داد میکردم، فریاد میکشیدم... اما خوب، شنواییش به قدری کم بود که تقریبا" کر محسوب میشد...کافی بود چند درجه سرشو به طرف چپ بچرخونه تا منو ببینه که مثل ملخ بالا پایین می پرم،دست تکون میدم، پشتک میزنم، چرخ و فلک میرم... اما خوب، بینایی چشم چپش فقط چند درصد بود که نتونست منو ببینه...وقتی دیگه تسلیم شدم، برای آخرین بار نگاش کردم، چایی ریخته بود تو نلبکی داشت قندشو میزد توش که هورت بکشه...فرشته من چیزی تا این حد تخمی بود...

امت ما بداند...

2010-05-14T13:01:00.000-07:00

آهای او بِرادرررررا بدونن... آهای او خواهِررررررا آگاه باشن... که ثواب ویسکی به سِک خوردنشه...

2010-05-12T13:47:00.000-07:00

سوگلی محفلم. نگاهها به دهان من است و به حجم هجوی که از آن خارج می شود. در جایی که هرگز وجود ندارم.به رگه های میز چوبی چشم دوخته ام. سرم را پایین می اندازم. صحبتم را قطع می کنم. دست از تظاهر میکشم، دست از دروغ، دروغ بودنم در بین شما که چنگ می زنید به شبح من، که اینجا نیستم و در نقطه ای میان دوایر حیاط میز چوبی محاط گشته ام...

بوي فانتزي تو

2010-05-08T06:03:00.000-07:00

بوي عطر دم كشيده زير پتو
بوي جلدم زير لباس
بوي جسم من
و هواي جنون تو
آشوب ميكند دل تنگم را، براي وجود تو...

2010-05-05T09:57:00.000-07:00

تو بالکن که میرم واسه کشیدن تک سیگار روزانه ام، لاجرم چشمم میفته به خونه اثیری رو به رو که تو محدوده دیدمه...

زنی به غایت زیبا، محقق و مجسم شده مونیکا بلوچی در حوالی زندگی من، که همیشه رب دشامبر به تن داره و بین اتاقها و سالن که مبلمان و اساس و چیدمانش از یک هارمونی روحانی برخورداره، رفت و آمد می کنه و گاهی مستقیما" به من نگاه میکنه اما انگار که روح باشم، وجودمو نادیده میگیره و به عنوان جزئی لاینفک از طبیعت خانه به روزمرگیش ادامه میده...

و مردی که تی شرت و شلوارک می پوشه و قدش بلنده و این خاصیتی ست در مردها که منو turn on میکنه و با اینکه خوش قیافه نیست به نظر باهوش میرسه و حمایتگر، از اونایی که به گونه ای احترام آمیزغالبن و زنها رو لطف مازاد و بی دلیل کائنات نسبت به خودشون میدونن و اونایی که یه شب تا صبح بدون خستگی و اعتراض پشت آدم رو قل (منظور قلقلکی نرم و با طمأنینه) میدن و نوازش میکنن...که گاهی هم میاد چند سیخ کباب از رو باربی کیو بر میداره و میره تو...

و کتاب... که گاهی تو حیاطشون که همیشه سایه س میخونن...

و آرامش و کیف... که تو اتمسفر خونه موج میزنه ...

و صبحانه... که گاهی بیرون میخورن...

و رویای من ... که نمیدونم بیشتر دلم میخواد جای مرده باشم، یا زنه ، یا اینکه عضو سومی که اضافه میشه به اجزای خانه!!!

permanent residency

2010-05-03T23:35:00.000-07:00

بمون. كانادااينجاست، آمريكااينجاست، استراليا همين رختخوابه. بمون. بذار شهروند اين تشك شيم، اقامت دائم اين رختخوابو بگيريم، بذار مهارتهاي شغليمو بهت نشون بدم، بيا آيلتس 8 بگيريم واسه غلتيدن زير پتو. بيا مهاجرت كنيم به لابه لاي اين ملحفه ها. بياويزاي كشور بين دو بالشت روبگيريم...بمون...

2010-05-01T03:00:00.000-07:00

تو با نخوت سرت را پر از باد كرده اي به اين گمان مردود كه من قرمز را رد خواهم كرد. ممنوعيت براي من،‌ جلو افتادن از توست در خواندن حرف هاي نازده، در اينكه نگفتم بت من را شكسته اي، در اينكه نگفتم متوقفم كرده اي،‌ در اينكه نمي خواني من حريص نيستم به تو، قدرداني من حسي جهان شمول تر از حس خواستنت است،‌ قدرداني از بودنت وفقط بودنت...

2010-04-22T03:26:00.000-07:00

ماریم که نیشم دیگه زهری نداره... ریسمان متحرک... بوآ ی گیاهخوار... با پوستی از الیاف مصنوعی... مطرود جامعه درندگان... هرطنابی که رویارویی با حقیقت رو به تأخیر میندازه در توهم بوآ بودن به سر می بره ...اما حقیقت دستاشو رو شونه های افسانه آوازه خوان که قد علم کرده میذاره و با فشار مجبورش می کنه به نشستن...

2010-04-17T23:09:00.000-07:00

شلاق مي زنم به پشت خط خطي. ضربه هاي من صافش نمي كند، تنها تيزي ها را جابجا مي كند و زاويه هارا تنگ و گشاد، اما همچنان خط خطي مي ماند.

صداي مردانه پيري فرياد ميكشد: « كارش رو بساز، به تو هم ميگن شير؟! يا بره؟! »

خنده زنانه اي پژواك ميشود.

به چشمان اين عاقله مردان و بالغه زنان خيره مي شوم. چندي سر تكان ميدهند، چندي آه ميكشند و چندي واي مي گويند. موج نچ نچ هايشان به زمينم مي كوبد. اشك ميريزم.

بيرون از اين مخمصه رسول شيطان سيگاري روشن بر گوشه لبم مي گذارد و بطري جيبيش را به دستم مي دهد و جاده ها به سرزمين موعود ميرسند، محصور در آبها...

به جای خودم

2010-04-15T07:39:00.000-07:00

مخمل می روید، در وجود متروکه ام، در تنم، به جای کسی که دیگر نیست، به جای کسی که در من می زیست، به جای تمام دردها، به جای من، مخمل می روید...

2010-04-14T14:24:00.000-07:00

سر قلیون قرمز. سر قلیون زرد. میگه یکیشو انتخاب کن. قرمز رو انتخاب می کنم.سر قلیون زرد رو میزنه و میکشه. سرقلیون قرمز رو میزنه میده به من. میکشم. سر قلیونو میکنم تو دهنم. زبونمو میکشم دورش و می مالمش به لبهام. میدم بهش و میگم بکش.اونقدر میکشه که پس میره ...

Cherie...2

2010-04-12T05:22:00.000-07:00

آفري دست به چهارچوب در سوت ميزنه كه برگردم، روي صندلي مي چرخم، زمان اين چرخيدن به كندي صحنه آهسته گل شدن توپ توسط يك تمام كننده حرفه اي است. يك ضربه باشكوه منتج از ماهيچه هاي يك ران قوي، يك ساق خوش ساخت،‌ يك پنجه خوش تركيب،‌ يك ذهن ظريف،‌ يك تصميم آني بي نظير كه يازده نفر با هم رو دچار تسليم دسته جمعي ميكنه...تسليم شدن من هم چيزي شبيه به گل خوردنه، تسليم اون خطوط ناشي از انقباض ماهيچه هاي بدن زننده گل ميشم،‌ اصلا" اگه گلر بودم جلوي همچين بي شرفي تلاشي براي گرفتن توپ نمي كردم تا مفتخر باشم به گل خوردن اما خوب تيمو به گا ميدادم. گل زن من طوري دستاش رو روي چهارچوب گذاشته كه احساس ميكنم مي خواد القاء كنه كه ببين چطوري تو چهار ديواري كه من ساخته ام محبوس شده اي و طوري ايستاده كه نشون ميده تمام ورودها و خروجها و تمام ارتباط من با دنيا از دري صورت ميگيره كه اون آمرانه در چهارچوبش ايستاده...

perfume

2010-04-11T03:57:00.000-07:00

بوي عطرت باعث ميشه جاي خالي يه ميله رو حس كنم، كه دورش بپيچم كه سرمو پرتاب كنم به عقب تا دنيا رو وارونه ببينم، كه از اون زناي كلوپ شبانه بشم، ‌اونايي كه هيچ مقاومتي ندارن،‌ اونايي كه اتيكت « سهل الوصول» خورده ن، اونايي كه راحتن...بوي عطرت باعث ميشه حس كنم ميخوام محكم ميله رو فشار بدم،‌ كه خمش كنم،‌ كه بشكنمش،‌ كه از اون مرداي كلوپ شبانه بشم، اونايي كه وحشين،‌ اونايي كه حاليشون نيست،‌ اونايي كه ميخوان،‌ اونايي كه آهن ميخورن...بوي عطرت...

2010-04-09T22:56:00.000-07:00

علف هرز تنها گياه سبزي بود كه در تمام اين سالها در ذهن من روئيد. باغ سياهي كه ميوه اي به جز هرزه گي، جهل و ناتواني به بار نياورد. اكسير اعلاي عمرم دود شد در تراكتور قراضه تو، كه هيچ حركتي نكرد و زمينم را شخم نزد و تو سيب مبتذل باغ مرا گاز نمي زني باغي كه لايق شعله ور شدن است،‌ باغي كه آتشش خواهم زد...

2010-04-06T08:57:00.000-07:00

صدایمان می کنند برای گرفتن عکس دسته جمعی ...جلو می روم و از پشت دستانم را به دورش می اندازم، تمامیت آن ساختار نرینه که مدام اصرار می کند به اثباتش درحلقه دستان من آب میشود. محو شدنی اینچنینی، تصویر او را در عکس شبیه هویج می کند و چه دل به هم زن است مردی که گاوی نباشد مصمم به دریدن...

2010-04-04T23:12:00.000-07:00

خودم را در گوشه اي از رختخواب جمع مي كنم كه فضاي كافي داده با شم به « تنهايي» ، همخوابه حسودم، كه خصمانه هر دست مترصد رسيدن به مني را از ريشه قطع مي كند...

2010-04-02T12:34:00.000-07:00

سرم از روزگار بیرون است. چشمانم را بسته ام. بدنم در زمان دفن شده، در این روزها، از شنبه تا جمعه، سرم اما هنوز بیرون است. همه چیزم دور گورم به حراج است. اسباب مرده ها تنها دلیل قابل اتکاست، برای لمس اینکه زمانی بوده اند. به حساب نمی آورند این سر را که عامدانه چشم بسته و به تاراج می برند داراییم را...

2010-04-01T01:43:00.000-07:00

در همان لحظه كه پشه از ديوار پريد و با جستي قوس وار خود را در فضاي اتاق رها كرد، تقديرش رقم خورد. چند ثانيه زودتر از وقتي كه حقيقتا" در دستهاي او له مي شد، مرده بود. كسي كه از زمان جلوتر است، حركت باد را در روده ها قبل از آنكه بگوزند مي فهمد.كسي كه كرمها را نصف ميكند به سر قلاب ميزند و ماهي ميگيرد.كسي كه طعمه اش را نمی خورد، دارمی زند...

یه چیز مهم!

2010-03-31T07:31:00.000-07:00

وقتي كنارم مي ايسته احساس مي كنم يه چيزي فاصله بين آلت تا سرشو تند تند و با حركاتي نامنظم و بي قائده طي ميكنه كه هي منو وسوسه ميكنه دست كنم،اون چيزرو بگيرم . با اينكه درست نمي دونم چيه و مطمئن نيستم كه تو اين لحظه تو كجاشه، اما دلم ميخواد سفت بغلش كنم و اونقدر فشارش بدم كه مانع حركت اون چيزه بشم .اما خودمو كنترل مي كنم و مودب ميشينم طوري كه هرگز پي نمي بره خودش و اون چيزه چقدر برام مهمن!

evolution 171

2010-03-29T08:15:00.000-07:00

دوست دارم با کف پام ته ریش صورتتو لمس کنم هوسش ناگهانی افتاده به جونم نمیدونم چه جوری محترمانه مطرحش کنم؟نمیدونم توچه پوزیشنی میشه انجامش داد ؟ نمیدونم چه عواقبی داره؟ نمیدونم بعدش دلم ممکنه چه چیز دیگه ای بخواد؟ولی خیلی دلم میخواد این کارو کنم...

2010-03-17T14:11:00.000-07:00

من و برادرانش شراب می خوریم شبها و جامهایمان را در هم می کوبیم ودر هم می شکنیم، مزه شراب ما خون و خرده شیشه است. ما احترامی به شیشه ها، ظرف های ناقل شراب، نمی نهیم، ما جامهایمان را خرد می کنیم. ما اهل زندگی هستیم، اهل سگ مستی، اهل درگیری با درد، اهل خشونت، اهل کشتن...ما دری به روی یوسف بازنمی کنیم و او هچنان پشت در منتظراست...

2010-03-14T23:59:00.000-07:00

روزي كه با آن اجي مجي نابجا، قورباغه ام كردي، خاطرت نبود اين اصل مهم ساحري را، كه در دنيا در برابر هر طلسمي وردي موجود است براي ابطال، وردي كه مرا دوباره به فرشته اي مبدل كرد نازنين، ليكن خونخوار...

2010-03-10T08:55:00.000-08:00

این بچه یه قاشق چوبی از جنس بکر طبیعت دست گرفت و سوپ توهم من رو مزه مزه کرد، به نظرش طعم خوبی داشت، مزه جاویدان خیال همراه با ادویه خود پرستی که هوا را به بوی ستایش آغشته میکند، اما ترجیح او یک خوراک رئال سبک و ساده بود که نفاخ نباشد و آدم را گرفتار نکند به دغدغه گوزیدن و من به عنوان آشپز تأثیر گرفتم از این حس چشایی...

2010-03-10T00:07:00.000-08:00

كشان كشان بيرون ميارمش، فهميده چه خبره، مقاومت ميكنه، دستمو ميكنم لاي پشماش، بوي خوب گوسفند ميده، بوي آغل، علوفه، كاه...صورتمو ميچسبونم به بدنش، كه گرمه وتند تند ميتپه و گريه ميكنم واشك، اشك، اشك و سرشو ميبرم و گريه و اشك، اشك، اشك و خونشو ميمالم به صورتم و گريه و اشك، اشك، اشك و خونشو ميچشم وميخورم و گريه واشك، اشك، اشك و بعد از حال ميرم... وقتي پا ميشم دود كباب همه جا رو پر كرده و كباب ميخوريم و لب ميگيريم و من زير دستش رامم واز لذت ناخن ميكشم و بع بع ميكنم و خوابم ميبرد و در خواب علفزاري ميبينم كه كرانه هاي چمنش ناپيداست...